آن که نوازشگر هر تن بود؛ زن بود

بی رخ زن، خانه چو ماتم سرا می شود

آن که گل خنده به دامن بود؛ زن بود

دست زن ار بربط عشق آورد؛ جان دمد

آن که نیندازد اگر سایه ای، بهر مرد

زندگی اش چاله ی گلخن بود؛ زن بود

آن که دراین کوره ره نفس و دل، درحیات