دامانی ا نبوه از محبت داری

ای ضامن آبادی کیهانم

گفتی که زحمت می کشم تا روزی

بر قله ی عزت رسد ایرانم

گویی که زان بر شخم جان افشانم

عمری به جنگ خار و خس بردی دست

دنبال روزی بوده ای؛ می دانم