گویی که زان بر شخم جان افشانم

گفتی که زحمت می کشم تا روزی

بر قله ی عزت رسد ایرانم

دامانی ا نبوه از محبت داری

عمری به جنگ خار و خس بردی دست

دنبال روزی بوده ای؛ می دانم

از رقص داس و خرمن سنبل ها