امیر دست درازست و شحنه بی باک

به غیر خون دل عاشقان همی نچرد

به مهر بر تو بچفسد به سوی دام آرد

چو درفتادی از آن پس ز دور می نگرد

شکنجه می کند و بی گناه می فشرد

هر آنک در کفش آید چو ابر می گرید

هر آنک دور شد از وی چو برف می فسرد