هر آنک دور شد از وی چو برف می فسرد

امیر دست درازست و شحنه بی باک

شکنجه می کند و بی گناه می فشرد

هر آنک در کفش آید چو ابر می گرید

هزار جام به هر لحظه خرد درشکند

هزار جامه به یک دم بدوزد و بدرد

هزار چشم بگریاند و فروخندد