برای بردن جانم به دار استحقاق

به گاه اخذ حقوقم چرا چنین ریزم؟

اگر تو چرخ عدالت به محورت بستی

به دور چرخ عدالت چگونه بی چیزم؟!

به دلدل ار ننشانی؛ نشان به شبدیزم

زمام امر مرا در سپر به فرماندار

که خاک شوق وطن را به کامتان بیزم