حرف دلم را به تو وا می کنم

جان و دلم را مکن از خود جدا

گوش ده اینک تو به نجوای من

گر ندهی گوش، بود وای من

این کمرم را به تو تا می کنم

بندگی ام بر در تو اعتلاست

گوهری اندر دل کان بلاست