نام تو سر لوحه ی هر جان و دل

طینت آدم چو به دستت رسید

مهر تو روحی به دلش در دمید

تخته ی تن گرچه که باشد ز گل

شکر تو را چون که نمک پروریم

عشق تو را از دل و جان می خریم

بر درت افتان و خزان می روم