وطن یاری به از آنان ندیده

دل مادر هم از او بی خبر شد

رفیقش زاده ی رستم « ولی » بود

یکی « قاسم »؛ یکی هم « اسمعلی » بود

گلی خوشبوتر از آنان نچیده

چه شبها مادری در انتظارش

به یاد نو گل بس با وقارش