چون نو گلی که خدا داده دست من

روحی به جان من و من چو پیکرم

شادی به خانه مرا از چراغ توست

با بقچه ای ز صفا آمدی برم

از روی حکمت و تدبیر و از کرم

« محسن » به خانه ی دل، روزنی گشود

آمد « محمد » و شد تاج ، بر سرم