شکر ایزد را، به خدمت کوش و دست آور دلی

دست مهری چون سر بیچارگان یازیده ای

گوهر نیکی ز عشق آید؛ به دل دارش همی

هم بدان، بینی که سر بر آسمان ساییده ای

این لباس عافیت را تا به تن پوشیده ای

این قدر می فهمم از دل سوزی و پر مهری ات

شربت رافت ز جام معرفت نوشیده ای