طرح آن را تو بباید ریزی.

عرصه ی لذت ادراک اولوالالباب است

بی خبر؛ هر که سر اندر خواب است

گاه معماری خوشبختی هاست

مقصدش دیر سرور است و کمال

فارغ از رنج و زوال

همه ی هر چه بخواهی آنجاست