مقصدش دیر سرور است و کمال

بی خبر؛ هر که سر اندر خواب است

گاه معماری خوشبختی هاست

طرح آن را تو بباید ریزی.

فارغ از رنج و زوال

همه ی هر چه بخواهی آنجاست

خیمه هایی ز محبت بر پاست