کلید آسمان اندر زمین ات دست دل باشد.

به پرواز آور این جان را؛

مشو راضی بر استخفاف.

ازیرا مرد پروازی.

تو خود را عرضه کن بر خود؛ کلیدش می شود پیدا.

اگر دانی؛ از آنجا هم، فراتر می توان رفتن.

پس اینک بازوان بگشای؛