پس اینک بازوان بگشای؛

کلید آسمان اندر زمین ات دست دل باشد.

تو خود را عرضه کن بر خود؛ کلیدش می شود پیدا.

اگر دانی؛ از آنجا هم، فراتر می توان رفتن.

دری بر آسمان وا کن.

بجوی آنجا فراخی را.

که این در، درب توفیق است.