دری بر آسمان وا کن.

تو خود را عرضه کن بر خود؛ کلیدش می شود پیدا.

اگر دانی؛ از آنجا هم، فراتر می توان رفتن.

پس اینک بازوان بگشای؛

بجوی آنجا فراخی را.

که این در، درب توفیق است.

کمان آرزو را زه