ز علم و فضل کرده بی نیازش

اگر از جمله زنهای قدیم است

ز بس وارفته محتاج لحیم است

غرور عفت افکنده به نازش

گمان کرده چو دور از بی عفافی است

برای وی همین یک حسن کافی است

عفافش نیز چون از روی جهل است