حالی چه وقت گوشۀ خلوت بود؟

تو شمع جمع اهل سخن بودی

حالی چه وقت دخمۀ ظلمت بود؟

رفتی و انجمن ز تو شد خالی

مردم گمان کنند که تو مردی

وین قصه گرچه راست به شهرت بود

تو زنده ای که سیرت تو زنده است