تا بنگری که رجعت دولت بود

بنگر که مرد حق چون به صورت

مرد هرچند زندگیش به ذلت بود

حق دولتش به عز ابد بخشد

گر خوانده ای حدیث قیامت را

تا نشمری فسانه که تهمت بود

مرد خدا چو رخت اقامت بست