مرد خدا چو رخت اقامت بست

تا بنگری که رجعت دولت بود

گر خوانده ای حدیث قیامت را

تا نشمری فسانه که تهمت بود

مرگش اگرچه ترک اقامت بود

حق قامتش به جلوه برافرازد

تا بینی آن چه سرو قیامت بود