مرگش اگرچه ترک اقامت بود

گر خوانده ای حدیث قیامت را

تا نشمری فسانه که تهمت بود

مرد خدا چو رخت اقامت بست

حق قامتش به جلوه برافرازد

تا بینی آن چه سرو قیامت بود

آن را که زندگانی جاوید است