در آن زمان که کند عقل عاقبت بینی

گمان برم که امیرم چرا شوم منقاد

به وقت درد بگوییم کای تو و همه تو

چو درد رفت حجابی میان ما بنهاد

ندا ز عشق برآید که هرچ بادا باد