چو بزم افروز اغیاری، چه از سوز تو من گویم؟

بیا در باغ من گل شو، ببر دیوان شعرم را

تو عشق غیر میورزی، من از حسنت سخن گویم؟

تو شمع محفل من شو، که من پروانه ات باشم

مگر دیوانه هستم من، که در کوی شناسائی

تو با بیگانه بنشینی، من از عشق وطن گویم

همان بهتر که بعد از این، به حکم عقل واقع بین