مگر دیوانه هستم من، که در کوی شناسائی

تو عشق غیر میورزی، من از حسنت سخن گویم؟

تو شمع محفل من شو، که من پروانه ات باشم

چو بزم افروز اغیاری، چه از سوز تو من گویم؟

تو با بیگانه بنشینی، من از عشق وطن گویم

همان بهتر که بعد از این، به حکم عقل واقع بین

تو حرف از خویشتن گوئی و من از خویشتن گویم