شد نصیب ملت تو حاصل اعمال تو

گر نماندی تا ببینی کاروان در منزل است

شد درای کاروان آوای سوز و حال تو

گر نماندی تا نصیب از کشتۀ خود بدروی

گرچه ذوق نغمه کم دیدی، نوا شیرین زدی

لاجرم شیرین نوا شد نغمۀ قوال تو

نقش فطرت خواند فکرت از ضمیر کائنات