گر نماند آهن اندر کورۀ آهنگری

اختران هم چون زمین سرگشته اند اندر هوا

تو چه می خواهی ز جرم مشتری نیک اختری

کی شود شمشیر آتشبار و تیغ آبدار

من ندانم از کجائی و کجا خواهی شدن

اینقدر دانم که میبایست راهی بسپری

و اندرین ره هرکه او پوید نکو، جوید نکو