اختران هم چون زمین سرگشته اند اندر هوا

تا به دست آید ترا هرچیز کانرا در خوری

ناخدای کشتی عمر تو، خود هستی و نیست

آسمان را بادبانی، خاصیت یا لنگری

تو چه می خواهی ز جرم مشتری نیک اختری

کی شود شمشیر آتشبار و تیغ آبدار

گر نماند آهن اندر کورۀ آهنگری