ز شادی و ز فرح در جهان نمی گنجد

مها به دل نظری کن که دل تو را دارد

که روز و شب به مراعاتت اقتضا دارد

که چون تو یار دلارام خوش لقا دارد

همی رسد به گریبان آسمان دستش

که او چو سایه ز ماه تو مقتدا دارد