به آفتاب تو آن را که پشت گرم شود

که چون تو یار دلارام خوش لقا دارد

همی رسد به گریبان آسمان دستش

که او چو سایه ز ماه تو مقتدا دارد

چرا دلیر نباشد حذر چرا دارد

چرا به پنجه کمرگاه کوه را نکشد

کسی که ز اطلس عشق خوشت قبا دارد