کنار ریلهای سپید هوا منتظرند

دریا هزار خط و یک نقطه بود

صورتها سطر های ناتمام ند

و مداد های رنگارنگ کوتاه و بلند

جملاتی بریده بریده که در هیچ بن بستی به انتها نمیرسند

اتاق یعنی انزوای ذهن

در تار و پود اشکالی که از خطوط خود گریزانند