در خیابانی خلوت

گلدانها بی گفتگو نگاه می کنند

و سنگ فرشها به صدای ناقوسها در پیراهنم گوش می سپارند

در لحظه هایی که از من می گریزند

تنها قدم می زنم

در انتظار اسب صبحم

تا رهسپار شوم