و سنگ فرشها به صدای ناقوسها در پیراهنم گوش می سپارند

در کلیسای تنم دیگر کسی نمانده است

دریچه های خسته چشم فرو می بندند

گلدانها بی گفتگو نگاه می کنند

در لحظه هایی که از من می گریزند

در خیابانی خلوت

تنها قدم می زنم