اکنون از اینجا اندام نسیم را بهتر احساس می کنم

از عرض پلکان پسری عبور می کند

تمام کودکی مرا در چشمهایش با خود می برد

شیشه های شفاف تمنا بی گفتگو به روی دریا گشوده می شوند

بی آشیانه

بی پرنده

درختی برای تدفین تبر از پله ها بالا می آید