زدی نیشی ار فرصتی یافتی

به ناگه یکی استخوان پاره دید

گرفتش به دندان و از پی دوید

به پیش اندرم تیز بشتافتی

دگر باره با طعمه خویشتن

دویدی سراسیمه دنبال من

بدو گفتم: ای سگ تو آزاده ای