پیرو ناموس طبیعت شدن

عهد خوش بی خبری گشت طی

نوبت کارست نگه دار پی

بایدت اکنون ره دیگر زدن

از تو و مهد تو گرفتم کنار

دوش که خفتی تو و من مست وار

تا چه شود صورت فردای تو