بی نیازانه به ما می گذرد دوست،ولی

نگهت دفتر رازی ست که من می دانم

قصهی را که به من طره کوتاه تو گفت

رشته عمر درازی ست که من می دانم

سینه اش بحر نیازی ست که من می دانم

گرچه در پای تو خاموش فتادست ای شمع

سایه رو سوز و گدازی ست که من می دانم