آمده گر یاوه شد،نیامده برجاست

گرنه چو ابناء دهر مرده پرستم

پای توان بر بساط غم زد و خوش بود

ساخته گر نیست هیچ کار ز دستم

غم چه خورم بهر نیست گشته،چو هستم