یاد آور از آنکه روزگاری

ای روی تو خوش،چو رنگ آزرم

آن دم که ز عشق می شدی مست

ای نو گل من،به خاطرت هست؟

جز عشق منت،نبود کاری

می سوختی از حسد که ماهی

برده ست مرا،به حجله گاهی