چراست خار سلحدار و ابر روی ترش

چه عشق دارد با ما چه جست و جو دارد

وجود ما و وجود چمن بدو زنده ست

زهی وجود لطیف و ظریف کو دارد

ز رشک آن که گل سرخ صد عدو دارد

چو آینه ست و ترازو خموش و گویا یار

ز من رمیده که او خوی گفت و گو دارد