گرش لقمهی نان دهی،جان دهد

شود گاوک شاخ زن شخم زن

به جز سگ که مهر و وفا خوی اوست

محبت هویدا ز هر موی اوست

به هرجا که تو پا نهی سر دهد

سگ از آدمی زاد پر فن به ست

نگویم به از توست،از من به ست