از خون ما هم ار شده جامی دو نوش کن

بدرود باد دشمن نیکو نهاد ما

یاران برون کنید ازین سینه کینه را

کز دود غم سیه نشود روح شاد ما

تا بگذرد ز بام فلک نوشباد ما

آن طره را به چاک گریبان رها مکن

تا شام ما گرو برد از بامداد ما