پس چه خوبه که غرورتو به دور دور بریزی

ولی با تو اگه خواستی میشه بارونو می باره

این تویی اون پاکدلی که نگین سازش من

دونه دونه تار موهات پره از نوازش من

با وقار باشی و هرگز از رفاقت نگریزی