وگر کرانه نماید قصور جام بود

به جان عشق که تا هر دو جان نیامیزد

جداییست و ملاقات بی نظام بود

شراب لطف خداوند را کرانی نیست

به قدر روزنه افتد به خانه نور قمر

اگر به مشرق و مغرب ضیاش عام بود

تو جام هستی خود را برو قوامی ده