تا فدای چشای مثل بهار تو کنم

آخه من هیچی ندارم که نثار تو کنم

می درخشی مثل یه تیکه جواهر توی جمع

من می ترسم عاقبت یه روز قمارت بکنم

من مثه شبای بی ستاره سرد و خالی ام