من مثه شبای بی ستاره سرد و خالی ام

تا فدای چشای مثل بهار تو کنم

می درخشی مثل یه تیکه جواهر توی جمع

من می ترسم عاقبت یه روز قمارت بکنم

خوب می ترسم جای عشق غصه رو یارتوکنم

تو مثه قصه پر از خاطره هستی نمی خوام

من بی نشون تو رو نشونه دارت بکنم