تو رو فریاد زدمو باز خون شدم توو رگ جاده

من دل شیشه ایی هر جا هر شکستن که شکستن

زیرکوه باره غصه هر نشستن که نشستن

عشقق تو از خاطرم برد که نحیفمو پیاده

نیزه ی رمل باد شرجی وسط دشت تابستون

تازیانه های رگبار توی چله ی زمستون

نتونستن نتونستن جلوی منو بگیرن