از من خسته ی خسته شوق رفتنو بگیرن

نیزه ی رمل باد شرجی وسط دشت تابستون

تازیانه های رگبار توی چله ی زمستون

نتونستن نتونستن جلوی منو بگیرن

حالا که رسیدم اینجا پره قصه براگفتن

پرنیازه تا برای آه کشیدن و شنفتن

تو رو با خودم غریبه از خودم جدا می بینم