تو پلی پل رسیدن روی گردابه تردید

مرهمی داری برای زخم این همیشه خسته

تو به قصه ها شبیه ایی ساده اما حیرت آور

شوق تکرار تو دارم وقتی میرسم به آخر

منو رد می کنی از رود منو می بری به خورشید