مثله یک حقیقته رفته به باد

جایی که گذشته هام مثه تصویر از تو قابش میگذره

پشت قاب بی نفس

مثله اون پرنده که دلش گرفته تو قفس

منو با خود می بره مثله یه رویا توی خواب

شهر من ، من به تو می اندیشم، نه به تنهایی خویش

از پس شیشه تو را می بینم، که گرفتی مرا در بر خویش