تو عبور از پل خواب جاده ها روح من عشقی به رفتن نداره

شاخه ی سرد وجودم نمی خواد رگ بیداری لحظه هام باشه

نفسم در نمیآد به چشم خواب نمیآد

دل من تو رو می خواد چشم من گریه می خواد

تو سکوت خالیه این دل من دیگه هیچی جز تو جایی نداره

ذهن شبنم که می خواد گریه کنه فصل بارون تو چشم در میزنه

فصل پاییزی من که میرسه نفسم به عشق تو پر می زنه